ปวศ. ภาษา(เขียน) มลายูอักษรยาวี ชาติพันธ์แหลมมลายู ตอนที่ 3 รับอิทธิพลจากภาษาใด?

0
124

ว่าด้วย ข้อถกเถียงเกี่ยวกับพยัญชนะภาษามลายูอักษรยาวีที่เพิ่มขึ้นจากพยัญชนะ/อักษรภาษาอาหรับได้รับอิทธิพลมาจากภาษาใด

พยัญชนะในภาษามลายูอักษรยาวีที่มีระบบการเขียนตามตัวอักษรในภาษาอาหรับ ถูกนำมาใช้นานมากกว่า 5 ศตวรรษ (งานเขียนมลายูอักษรยาวีที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งเป็นหลักฐานใหม่ที่ถูกจัดเก็บอยู่ในหอสมุดมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในยุโรปคือ กีตาบ “ฮิกายัต บายัน บูดีมัน”
حكايت بيان بوديمان


เป็นตำราประวัติศาสตร์/ตำนาน (ฮิกายัต)ภาษามลายูอักษรยาวีที่เก่าแก่ที่สุด ระบุว่าเขียนในปี ค.ศ. 1371 อายุกว่า 649 ปี ตามข้อมูลจาก Abu Israfil ผู้เชี่ยวชาญและทำงานค้นคว้าข้อมูลด้านหลักฐานประวัติศาสตร์อิสลาม อาหรับและมลายู ชาวปาตานี ที่พำนักอาศัยอยู่ในยุโรปและประเทศแถบสแกนดิเนเวีย ดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่ https://jawimss.wordpress.com/2012/02/15/hello-world/)

ในทางวิชาการใช้ชื่อเรียกว่าต้นฉบับสคริปต์มลายูอักษร Jawi ที่เพิ่มขึ้นนอกเหนือจากตัวอักษรภาษาอาหรับดั้งเดิมแล้ว มีการสร้างสัญลักษณ์ใหม่ 5 อักษร เพื่อให้เหมาะกับหน่วยเสียงที่ไม่พบในภาษาอาหรับ แต่มีถิ่นกำเนิดในภาษามลายูอักษรยาวี คือ چ /จา/, ڤ /ปา/, ڬ /ฆา/, ڠ /งา/, และ ڽ /นญา/.

งานวิชาการของผู้ปกครองอาณานิคมชาวอังกฤษที่มีงานเขียนเกี่ยวกับศิลปะ ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมและภาษามลายูในบริติชมาลายา อย่างอาร์โอ วินด์สเต็ดท์ (R.O Windstedt) (1878 – 1966) ระบุว่า ต้นฉบับของอักษรยาวี ไม่ได้สืบเชื้อสายหรือที่มามาจากชาวอาหรับโดยตรง แต่ชาวมลายูยอมรับ และรับมันมาจากต้นฉบับสคริปต์อักษรภาษาเปอร์เซีย – อาหรับ เขาได้อธิบายเพิ่มเติมว่าอักษร چ / cha / ไม่ได้ยืมมาจากภาษาอาหรับ แต่มาจากภาษาเปอร์เซีย เช่นเดียวกับอักษร ڬ / ga / จากเปอร์เซีย อักษร گ / gaf / และ ڤ / pa / ไม่ใช่ภาษาอาหรับ ڠ / nga /, และ پ (หรือڽ) / nya / ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นจากอักษร
غ และ ن ตามลำดับ

อย่างไรก็ตามหากอ้างอิงจากงานศึกษาของ “คนใน” อย่างศาสตราจารย์ ดร. Syed Muhammad Naquib
Al-Attas ได้ระบุว่า สคริปต์/ต้นฉบับอักษร Jawi นั้นสืบเชื้อสายมาโดยตรงจากสคริปต์ภาษาอาหรับ ซึ่งนำโดย
มิชชันนารี/ผู้เผยแผ่ศาสนาอิสลามชาวอาหรับโดยไม่ผ่านคนกลาง เช่น ชาวเปอร์เซียหรือชาวฮินดู ท่านชี้ให้เห็นว่า
ผู้สอนศาสนาชาวอาหรับที่เกี่ยวข้องในโลกมลายูนั้นมีต้นกำเนิดจาก ฮัดรามี่ (Ḥaḍramī )เมืองสำคัญทางตอนใต้ของประเทศเยเมนในปัจจุบัน เพื่อตรวจสอบว่าชาวอาหรับมีความรับผิดชอบอย่างสำคัญในการทำสำเนาเสียงของหน่วยเสียงในภาษามลายู โดยใช้ตัวอักษรภาษาอาหรับ ซึ่งในการยืนยันด้วยตัวอักษรภาษาอาหรับนั้น เราต้องพิจารณาการก่อตัวของตัวอักษร / p / ในอักษร Jawi

เสียงพยัญชนะ / p / ไม่มีในภาษาอาหรับ แต่สำหรับชาวอาหรับทั่วไป เสียง / p / อยู่ระหว่างตัวอักษร / bā ’/ และ / fā’ / แต่ใกล้กับ / bā ’/ ดังนั้น ตัวอักษรใหม่สำหรับเสียง / p / จะถูกสร้างขึ้นตามตัวอักษร ب / bā ’/ ตามตัวอักษร پ ที่ถูกสร้างขึ้นในภาษาเปอร์เซียหรือภาษาอูรดู
แต่นั้นไม่ใช่กรณีในสคริปต์/ต้นฉบับเดิมของอักษร Jawi โดยตัวอักษร ڤ ถูกประดิษฐ์ขึ้นสำหรับเสียง / p / ซึ่งเป็นไปตามตัวอักษรภาษาอาหรับ ف / fā ’/ นี่เป็นเพราะแนวการปฏิบัติของชาวอาหรับ Haḍaḍramī ซึ่งออกเสียงเสียง / p / ใกล้ตัวอักษร / fā ’/

เช่นเดียวกันกับอักษร ڬ / ga / ซึ่งมีรูปแบบที่แตกต่างกัน โดยชาวมลายูสร้างมันขึ้นมาจากตัวอักษรอาหรับ ك / kāf / โดยไม่ได้รับโดยตรงมาจากอักษรเปอร์เซีย گ / gaf / ยิ่งไปกว่านั้นตัวเสียงอักษร สำหรับเสียง / nga / และ ڽ สำหรับ / nya / ต่างก็มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันในต้นฉบับสคริปต์ภาษามลายูอักษร Jawi

ที่มาของภาพประกอบ/Credit :
Akademi Jawi Malaysia (สถาบันวิชาการ(ภาษา)ยาวีแห่งมาเลเซีย -สำนักพิมพ์ Klasika Media เป็นองค์กรพัฒนาเอกชนและองค์กรอิสระที่มีอำนาจหน้าที่ในการมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการศึกษาฟื้นฟูและเผยแพร่ ภาษามลายูอักษรยาวี/ Bahasa Jāwī ตั้งแต่ ปี 2554

Akademi Jawi Malaysia ได้ตีพิมพ์หนังสือมากกว่า 50 เรื่องที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาภาษามลายูอักษร Jāwī และได้มีส่วนร่วมกับโครงการที่เกี่ยวข้องกับภาษามลายูอักษร Jāwī ในมาเลเซียและต่างประเทศ

ดูงานตีพิมพ์ของ Akademi Jawi Malaysia ได้ในเว็บไซค์นี้ http://akademijawi.my/teras-jawi.html  หากท่าน สนใจต้องการเล่มไหนทักมาได้ หลังโควิดสามารถสั่งนำเข้าจาก KL ส่งถึงท่านได้ InshaAllah

(วันข้างหน้าองค์กรนี้คงมีโอกาสได้มาปันความรู้และแลกเปลี่ยนกับผู้ใช้ ผู้สืบทอดและรักการใช้ภาษามลายูอักษร Jāwī ในประเทศไทย (ชายแดนใต้ ปัตตานี)

วัลลอฮูอะลัม รอบบิร ซิดนี อิลมา

อบูดานิช  ค้นคว้าและเรียบเรียง
27 รอมดอน 41 หลังอาทิตย์ขึ้น

แสดงความคิดเห็น